Ćira

Aleksandar Ćirić pripada onoj generaciji vaterpolista koji su obeležili period duži od decenije na svetskoj sceni. Sa velikanima poput Savića, Šapića, Ikodinovića, Vujasinovića, Šefika, Trbojevića, Jelenića i drugih činio je reprezentaciju koja je godinama bila jedna od najboljih na svetu.

Aleksandar Ćirić

Popularnog Ćiru je krasila retko vidjena inteligencija u igri. Sjajan u odbrani, besprekorni asistent i kada treba šuter uz prirodnu brzinu posedovao je odlike igrača koji je mogao da igra na svim pozicijama u ekipi.

Rođen je 30.decembra 1977. Sa vaterpolom je počeo ugledajući se na starijeg brata Mihajla, danas internacionalnog sudiju najviše klase, u Crvenoj zvezdi. Njegova generacija je prva u istoriji ovog kluba koja je postizala najbolje rezultate u mlađim kategorijama.

I prvi trofej seniora, sa simboličnim učinkom, imao je u Crvenoj zvezdi .Bila je to titula osvojena 1993. Godinu dana kasnije prelazi u Bečej gde ostaje do 2001. Bio je to pun pogodak. Sazrevajući kao igrač i ličnost uspeo je da osvoji šest duplih kruna. Najveći uspeh je osvajanje Evrolige u maju 2000. Bečej je u polufinalu pobedio Splitsku banku, u finalu Mladost. Ćirić je proglašen za MVP turnira a treba da se zna da LEN retko ovakvim prizanjem nagradjuje vaterpolistu pobedničkog sastava.

Godinu dana kasnije Ćirić napušta domaću scenu i odlazi u Brešu. I tu beleži sjajne rezultate. U sezoni 2002-03 osvojio duplu krunu u Italiji, Trofej LEN bez poraza i bio tada apsolutno najtrofejniji sportista Srbije i Crne Gore.

Posle Breše igrao je za Budvansku rivijeru i Barselonetu. I u ovim klubovima je imao značajne rezultate.Danas igra u Radničkom iz Kragujevca.

Asketski život ,čvrsta odlučnost i fanatičan rad su jedini put do zvezda.Zahvaljujići svojoj morfologiji i svom karakteru ,maksimalnom trudu na treningu i utakmicama skrenuo je pažnju velikih trenera na sebe.Kao izuzetan plivač bio je predodređen da igra desnu stranu(desni vanjski,desno krilo).Uvek prvi u napadu i prvi u odbrani.Zato su sa razlogom govorili da je Ćira pomerio granice funkcionisanja odbrane zahvaljujući svojoj pokretljivosti.Poštovao je trenere ,saigrače,protivnike kao i principe igre koji su najbitniji.Kao sportista koji se nije štedeo i nije kalkulisao nagrađen je uspehom kako na klupskom tako i na reprezentativnom planu.Kao mlad igrač vinuo se među zvezde i još uvek je tu.